[link]

HURUFÎ SONNET

nesimî ve mansur'la tenim dağıldı benim;
kendi yasımı tuttum, ölüydüm, aşk şehidi...
bir aynaya düşer de kırılırken bedenim,
söylenen söylenmeyenle mühürlendi idi...
düşüş düşleri oldum- ve 'kendinle seviş!...'
dediler... Söz'ü gördüm... zaten nicedir
üstünde kar ve inkârla belenmiş meneviş
sırları var! âh, bu z e h e b î gecede,
at üstünden 'eğer'i, atla kayıtsız koşulsuz
dörtnala o serseri aynaya... bu h u r u f î hecede
ol!... çı plak, mücerred ve hırkasız, çulsuz...

ordayım işte, gelgelelim hiç bilmedim yerimi
âh, elimle yüzerim elbet kendi derimi...

HİLMİ YAVUZ

[link]

"Ruhlar aleminde...sonu olmayan ilahi bir düzen hüküm sürer.Burada yağmur hem haklının hem de haksızın üzerine yağmaz. Burada güneş hem hayır sahibinin hem de günahkarın üzerine parıldamaz. Burada her şey yerli-yerine oturur.Yalnızca muzdarip olan dinginlik bulur;yalnızca soyunu ruhlar diyarında sürdüren,sevgilisinin imdadına yetişir; yalnızca bıçağı çeken İshak'a kavuşur.

SØREN KIERKEGAARD

yol bitti

kalbim de kıvrıl
an bir ses/ in
çığlığı durur hâlâ
ruhumun kuytularında

yol bitti
çöl bitti

hayat hoşçakal

Umman Şahiner
[link]
[link]

Aklım K A N I Y O R

üşürsün
bir kelimeye dönüştüğünde
çöl

seçtiğin aşksa
andolsun
suya
ateşe
ve
toprağa
andolsun toprağa
kalbimdeki toprağa

bir kelimeye sar
beni
bir çöle

kalbimdeki toprağa
göm
rüzgâr aşkına
yağmur aşkına
ateş aşkına
kalbimdeki toprağa
kalbimi göm

/sayıklama/

"kalbi dağılan ankayım"
havvadan uzak
hep yangına mı benzer
düştüğüm toprak
söyle meryeme
bir sesle yoğursun beni
bir kelimeyle

bir sesin
bir kelimenin
kalbine göm/sün

neden
havvadan uzak
düştüğüm her yer

söyle meryeme
beni elleriyle
ölsün...

Umman Şahiner
21/12/2008

üşüyen bir kelimeyim
Elif Eylül'e

gittin
ürkek şaşkın ve korkak
tenhalıklara bırakarak beni

yüzünde uzakların telaşı
yüzümde uzaklar
dökülmeye başlayan harfler gibiydim

düş'tüm
düştüğüm her yer
t e n h a.

üşürmüş
meğer babalar unutulmuş
bir cümlede
büyürmüş kızları aniden
babaların
göğün
göğsünde

Umman Şahiner
6 kasım 2008

[link]